Wnioski z Konferencji "Dzierżawy rolne w Polsce-
stan obecny i przyszłość" zorganizowanej przez
Federację Związków Pracodawców- Dzierżawców i Właścicieli Rolnych
w dniu 17 września 2008r.

Wygłoszone referaty i przebieg dyskusji na Konferencji upoważniają do sformułowania następujących wniosków:

1. Problemem rolnictwa w Polsce nie są duże gospodarstwa rolne, lecz rozdrobniona struktura agrarna i olbrzymia ilość gospodarstw rolnych.
Zasadniczą sprawą jest zagadnienie przepływu ziemi z gospodarstw małych do gospodarstw dużych - perspektywicznych, a nie dogmatyczne ograniczanie obszarów gospodarstw dużych opartych o dzierżawę ziemi z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.
Niezmiernie ważną formą użytkowania ziemi, która wzorem wielu krajów Unii Europejskiej ukształtowała  się w polskim rolnictwie w ciągu ostatnich lat  i sprzyja poprawie struktury agrarnej jest dzierżawa rolna.
Dotychczasowe doświadczenia funkcjonowania dzierżaw w Polsce wskazują na konieczność stworzenia stabilnych uregulowań prawnych najlepiej w formie ustawy, dotyczących funkcjonowania dzierżaw rolnych, które zagwarantują równowagę między interesami właściciela a dzierżawcy rolnego, włącznie z zagwarantowaniem prawa do  dziedziczenia dzierżawy oraz prawa pierwokupu dzierżawionego majątku.

2. W gospodarce w ogóle, a w rolnictwie w szczególności /chociażby ze względu na cykle produkcyjne i zmienne warunki klimatyczne/ potrzebne są stabilne zasady gospodarowania, które dotyczyć muszą także dzierżaw rolnych. Gospodarka, aby się rozwijała musi być otoczona społecznym zaufaniem, którego nie można zakłócać.
Uczestnicy  Konferencji zdecydowanie krytycznie wypowiedzieli się w odniesieniu do propozycji zawartej w projekcie nowelizacji ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, która zakłada ograniczenie możliwości nie tylko sprzedaży, ale także wydzierżawienia gruntów Zasobu jednemu podmiotowi o powierzchni nie większej niż 300 albo 500 ha
Proponowane rozwiązania ingerują w dotychczasowe umowy dzierżawne, dotyczących powierzchni większych niż 300 albo 500 ha. Oznacza to, że podmioty, które w ciągu 3 lat nie wyrażą zgody na ograniczenie dzierżawy do ustawowej wysokości, zostaną w całości pozbawione przedmiotu  dzierżawy.
Działanie takie spowodowałoby olbrzymie straty. Ustawowe zredukowanie powierzchni wielkoobszarowych gospodarstw rolnych spowoduje likwidację albo upadłość spółek, w tym także spółek pracowników oraz spółek hodowlanych, znajdujących się na liście podmiotów szczególnie ważnych z punktu widzenia gospodarki narodowej.
Spowoduje to także utratę miejsc pracy dla kilkudziesięciu tysięcy pracowników.

 3. Tworzony wokół dzierżawców i dzierżaw rolnych przez niektóre środowiska klimat polityczny ma swój negatywny wpływ na  realizację już istniejących umów dzierżawnych. Uczestnicy konferencji podkreślają, że zdecydowanej poprawie ulec musi rozstrzyganie  takich problemów jak:
- przedłużanie umów dzierżawnych na dłuższe okresy czasu, bez zbytnich wymogów  biurokratycznych wobec dzierżawców właściwie realizujących umowy dzierżawy,
-  uproszczenie i skrócenie procedur przy sprzedaży dzierżawionej ziemi dzierżawcy,
- elastycznego sposobu finansowania modernizacji budynków inwentarskich pod kątem wymogów Unii Europejskiej,
- ustalanie zasad  opłat czynszu dzierżawnego, tak by uniezależnić go od okresowych wahań spowodowanych często klęskami żywiołowymi. Czynsz dzierżawny uwzględniać musi warunki ekonomiczne i opłacalność gospodarowania na dzierżawionym obiekcie.

4. Konferencja zwraca się do wszystkich zainteresowanych, w tym także środków masowego przekazu o pogłębione i obiektywne przedstawianie problemów  dużych producentów rolnych. Jednostki te powstały z  inicjatywy dynamicznych i odważnych menadżerów polskiego rolnictwa, którzy wspólnie z pracownikami dawnych pgr zachowali dorobek produkcyjno-ekonomiczny i stworzyli w oparciu o dzierżawę nowoczesne gospodarstwa dostosowane do wymogów gospodarki rynkowej. Potrzebne jest to polskiemu rolnictwu w jego unowocześnianiu, a także społeczeństwu by mogło być spokojne o dostęp do dobrej i taniej żywności. Rolnictwa i gospodarstw rolnych nie można dzielić na małe i duże, na rodzinne i nierodzinne. Jedynym kryterium podziału muszą być uzyskiwane efekty produkcyjne, dlatego gospodarstwa rolne można tylko dzielić na dobre produkcyjnie lub słabe bez perspektyw produkcyjnych.

                                                                      Uczestnicy Konferencji

Warszawa, dnia 17 września 2008 r.